نگاهی به این نام ها بیندازید، اکبر گنجی، منوچهر محمدی، کیانوش سنجری، امیر عباس فخر آور، احمد باطبی
این ها اسامی کسانی است که مخالف سیاست های جمهوری اسلامی بودند و هستند و هر کدام ماه ها و سال ها در زندان های مخوف جمهوری اسلامی زندان و تحت شکنجه بوده اند.
از بین این افراد فقط احمد باطبیست که به تازگی از کشور خارج شده و بقیه مدت هاست که در خارج از کشور هستند.
نکته ی جالب توجه این است که هر کدام از این افراد تا زمانی که در داخل کشور بودند فعالیت های بسیاری بر علیه رژیم می کردند اما از زمانی که هر کدام از این ها پایشان به خارج از کشور رسید گویی عطش آن ها برای مبارزه با رژیم فروکش کرده.
واقعا برای من جای سوال است که چرا این مبارزین در داخل کشور که بهای اعتراض و مبارزه بسیار گزاف است چنان فعالیت و مبارزه می کنند که آدمی از صبر و استقامت و جرات آن ها شگفت زده می شود اما در خارج از کشور که همه گونه شرایط برای اعتراض به سیاست های ضد انسانی رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی مهیاست ما فعالیت چندانی از این افراد شاهد نیستیم.
آیا وضعیت مناسب این افراد از لحاظ مالی و اجتماعی در خارج از کشور بر روی روند فعالیت های آنان تاثیر گذار نبوده است؟
بنده به شخصه اعتقاد دارم انسان تا وقتی در بطن یک معضل قرار دارد بهتر می تواند برای رفع آن تلاش می کند اما هنگامی که از محل مورد نظر فاصله گرفت و دیگر آن معضل به صورت مستقیم بر وی تاثیر نگذاشت خود به خود اشتیاق وی برای مبارزه و فعالیت برای بهبود اوضاع کمتر خواهد شد.
نمی خواهم جمع ببندم اما خودتان قضاوت کنید فعالیت های این افراد تا زمانی که در ایران بودند برای رژیم پر خطر تر و دردسر ساز تر بود یا الان که در خارج از کشور هستند؟
چرا مخالفین نظام به محض خروج از کشور از میزان فعالیت های سیاسی شان ها کاسته می شود و دیگر مانند زمانی که در داخل کشور بودند فعالیت نمی کنند؟
امیدوارم که احمد باطبی بر خلاف دیگران حال که پا به دنیای آزاد گذاشته است ما مردم دربند و اسیر را فراموش نکند و تا آن جا که توان دارد بر علیه این رژیم ضد بشری فعالیت کند.
Filed under: سیاسی | Tagged: فعال سیاسی, فعالین سیاسی, منوچهر محمدی, کیانوش سنجری, امیر عباس فخرآور, اکبر گنجی, احمد باطبی, اعتراض, اعتصاب, جمهوری اسلامی, جنبش دانشجویی, زندان, سیاست, شکنجه
درود شایگان عزیز.
آقا من میخوام یه کامنت سیستم نصب کنم اما مشکل دارم . جولا من رو اذیت میکنه. درضمن هنوز امکانات سیستم کامنت رو پیدا نکردم.. خودم خیلی دلم میخواد اما هنوز موفق نشدم. چشم هنوز دارم سعی میکنم که یه کاری براش انجام بدم.
در ضمن ما هم بارز بودیم و اشتیاقمون که کم نشده بیشتر هم شده. اگه باطبی واقعن شکنجه شده بود الان باید در خارج از کشور فحش ناموسی به آخوند بده. اما…
نباید نا امید و بدبینت کنم اما بگذار بهت بگم که متاسفانه اینها اکثرشون خودشون رو فروختن به آخوند. منتظر نباشید از بیرون کسی کاری برای ایران انجام بده . هر چی بخواد اتفاق بیفته همون داخل می افته. بیشتر این ایرانیها خارج از کشور (نه همشون چون خوب هم خیلی داریم) فکر کنسرت رفتن و تعویض بنزهاشون هستند. شایگان هر کدوم از اینها که زندانی بوده به گفته خودش ، یهو سر از امریکا مخصوصن شبکه صدای امریکا در میاره… جالبه نه؟ خیلی ها مبارز تر و شجاع تر و جنگنده تر از اون محمدی و باطبی و فخرآور بودند که اصلن اسمی ازشون برده نشده تا حالا. اگر شما 18 تیر نبودی من بودم. اگه شما ندیدی من شکنجه دیدم. و اگه فکر میکنی اینها مبارز راستین هستند باید بگم سخت در اشتباهی. دیگه اسمی از فخر آور نیست. یه زمان تو بوق و کرنا بود ولی حالا دور محمدی و باطبی ه. آخوند ، سیاستش حرف نداره. امثال تو شایگان و دوستان گل دیگه که یارت هستند مبارزند. من هم ادعای مبارزه ندارم. اسمی هم جایی ازم نبوده. ولی شایگان به شرافتم قسم تا حالا دوبار کم مونده بود …….. …بماند. دوستان با چشم باز قضیه رو دنبال کنید و با خرد تحلیل کنید. شاید من هم اشتباه بگم ولی خودتون همه چیز رو با خرد بسنجید. یه مطلبی گفتم درباره پالیزدار. در طول دو هفته مو به مو حرفهام اجرا شد. حالا منتظر باشیم تا ببینیم که پالیزدار هم مثل باطبی رو صندلی مصاحبه با صدای آمریکا بشینه به زودی و مثل سازگارا و یزدی لجن یا محمدی و غیره دم از مبارزه بزنه…
خواهیم دید
درود اردی خان
کاملن با حرف هات موافقم.
(شایگان عزیز این مطلب رو اگه میشه و تمایل داشتی توی صفحه اول سایتت بذار و اگه هم خواستی کاملتر و زیباترش کنی مختاری – آخه نویسندگیت حرف نداره – اگه هم خواستی چندتا عکس در مورد این مطلب هم بذار تا رساتر بشه – ممنون – امیدوارم موفق باشی)
سلام
بچه ها ديگه توي وبلاگم آزاد نيستن و اگه خطايي بكنن حكم جديد جمهوري اسلالي ايران ( توجه كنيد اسلالي ايران بر وزن سلول) براشون اعدامه و اگه بخوان زنده بمونن و از اين هواي پاك و سوبسيد اكسيژن بهره ببرن نبايستي هيچي بگن
شايد زياده روي كرده باشم ولي مطمئن باشيد از زياده روي اونهايي كه اين قانون رو گذاشتن بيشتر نبوده
خيلي مي خوام آدرس وبلاگم رو بدم و يا آدرس ايميلم رو بدم تا جوابم رو بديد ولي من هنوز مي خوام زندگي كنم و نمي خوام اعدام بشم
تنها چيزي كه مي تونم بگم اينه كه من فقط منتظرم تا ببينم خدا چطوري اينا رو عذاب مي كنه ( حالا يا اين دنيا يا اون دنيا )
سی ساله مردم رو دارن بازي مي دن
فقط اينو بدونيد كه ما هنوز توي همين ايران جوونهايي رو داريم كه خداپرستن ولي بت پرست نيستن
به نظر من غير از خدا پرستي هر چي باشه همون بت پرستيه
حالا مي تونه سنگ باشه ، مي تونه انقلاب باشه ،مي تونه نظام باشه ، مي تونه خاك و يا مكاني باشه ، مي تونه شخص زنده يا مرده اي باشه
به هر حال از ما گفتن بود
آخه دلم خيلي پر بود
بي خود نيست که رژيم به راحتي اينها رو مي فرسته خارج از ايران تا کم کم اثرشون محو بشه و ديگه اينقدر عاقل شده که نياد اينها رو داخل اذيت و ازار کنه تا روزي شونسد تا سازمان بيانيه محکوميت صادر کنند و تو رسانه ها پخش کنند و يا اصلا اينها در کنار مردم ايران قرارشون بده.
اکبر گنج ببين تو ايران چهن نقشي داشت و حالا رفته داره نکته ضعفهاي دولت امريکا رو تو ناف اين کشور براي ايرانيها بازگو ميکنه
خلاصه که به نکته جالبي اشاره کردي
با درود.
اینجوری توجیه کنیم که انسان گرایش به آزادی داره.
پس وقتی اون آزادی رو بدست می آره ، دیگه نگرشش به زندگی عوض میشه
و بعد از این همه زجر و مشقت ، این همه فساد فراگیر که تو یه کشور
استبدادی پر از خفقان دیده، می خواد یه زندگی جدید رو شروع کنه.
حب ذات هم که در راس قرار داره.
همنوع دوستی و وطن پرستی ، … در سطح های بعدی و پایین تر از حب ذات
قرار داره.
پس شاید بشه اینجوری گفت : این افراد ، و خیلی های دیگه به دنبال
به دست آوردن یک زندگی بی دغدغه و آرام هستند.
ولی با همین حال یه شخصی مثل آقای سازگارا به نوعی یه سری آگاهی ها
از طریق همین صدای آمریکا به هموطنانش می ده که شاید نشون می ده
که هنوز هم ایرانیه !
حرف های اردی هم جالب بود.
پیروز باشید.
شایگان عزیز…. دلیل اون به نظر من اینه :
وقتی توی ایران هستن فقط ناراضین. اگه این عده ناراضی رو بگیری پشت میز بنشونی و ازشون بپرسی راه حال تو چیه هیچ جواب قانع کننده ای نمی تونن بهت بدن. ( البته منظورم 100% افراد نیست )
همین افراد مبارزه می کنن و آخرش سر از زندان در میارن. مبارزشون هم محترمه و قابل ارزش. بعد از اینکه از ایران خارج میشن حالا می مونن که چگونه باید مبارزه کرد! چون خودشون یک ایدئولوژی ای که بهش ایمان 100% داشته باشن رو ندارن.
شایگان عزیز. مشکل از اونجایی آب می خوره که هم من می دونم هم تو!
همانقدری که مردم در زمان دستگیری و تحت شکنجه و فشار بودن این مبارزان در فکر آنها بودند و کاری کردند ،آنها هم حالا که در آزادی بسر میبرند باید به فکر مردم باشند. چیزی که عوض داره گله نداره
با سلام به همه دوستان و علی الخصوص اقا شایگان عزیز
من با تمام این کسانی که نام بردی ، بله با تک تک انها حبس کشیدم یا توی 209 اوین ویا داخل سالن 6 اموزشگاه اوین. به خدا قصد ندارم هیچ کسی را که به نوعی با این رژیم پست اخوندی مبارزه کرده خراب کنم ولی این موضوع تا جائی صدق میکند که طرف پاشو ازگلیمش دراز تر نکنه و بدونه که مبارز ترین شخص کسیست که نظام مفسد ضد دین بیشترین تلاش را مینمایید تا او را مخفی و ناشناس نگه دارد .این رژیم ضد دین ومردم، انقدر زرنگ هست که اگر کمی فقط کمی از خروج این افراد ترس داشت واحساس میکرد که نظرات ومبارزات احیانی انها، خطری برای حکومت در بر داشته باشد حتی اجازه خروج از لباسشان را هم نمیداد چه رسد به خروج از کشور .
من با چشم خودم دیدم ،که وقتی اکبر محمدی داخل دفتر مسئول اموزشگاه زندان بنام مهدی کربلائی ، در مصاحبه خودش گفت که:زندان اوین مثل هتل برای ما راحت است و…. احمد باطبی شبی که نوبت اطاق انها بود تا کریدر بند را طی بکشند توی گوش یک پیرمرد بنام جواد میراب زد که چرا پای برهنه بیرون امدی وبیشتر از هر چیز به فکر گیتارش بود و مدام پیش مسئولین زندان اه و ناله میکرد که به من رحم کنید من ام اس دارم ووووو؟؟؟؟؟
مخلص کلام اینکه من خود را ناقابلتر از ان میدانم که بخواهم حرمت شیر مردان مبارز ودلاورانی که خالصانه برای ازادی میهن و از بین بردن این رژیم ضد دین تلاش میکنند را زیر سوال ببرم ولی شما ای ظلم دیدههای مظلوم و ستم کشیده، از ظلم بی حد این رژیم پست بدانید که کس نخوارد پشت من جز ناخن انگشت من.
در خاتمه ادرس وبلگهای خودم را برای گرفتن اطلاعات ، نظرات و پیشنهاد های شما عزیزان و دلاوران مبارزی که هیچ غصه ای جز رهائی مردم ستمدیده ندارند معروض میدارم
http//razha.blogfars.com
kashfiyat.wordpress.com
و ایمیل من alora75@yahoo.com