عدالت در جمهوری اسلامی، سه سال حبس برای نابود کردن کامل یک خانواده

تا دیروز تصور می کردم از من بدبخت تر در دنیا وجود ندارد اما صحنه ی ای رو مشاهده کردم که چشمه ی خشکیده ی چشمانم رو بار دیگه جوشان کرد.

کمی به عقب بر می گردیم، یک خانواده ی کوچک و خوشبخت که در عین فقیر بودن شاد و سر حال بودند. یک پدر، یک مادر، یک دختر هفت ساله و یک پسر هشت نه ساله.

روزی دخترک شاد و خندان در کوچه بازی می کند، دیوی در لباس انسانیت دخترک را به داخل خانه اش می برد و به دخترک تجاوز می کند. دختر بیچاره از شدت وحشی گری آن دیو بیهوش می شود. متجاوز به گمان این که دخترک مرده از خانه میزند بیرون تا راه چاره ای بیابد اما در همین هنگام دختر به هوش می آید و از خانه خارج می شود. متجاوز با دیدن دخترک در کوچه بار دیگر وی را کشان کشان با داخل خانه برده و برای این که این کار کثیفش برملا نشود وی را خفه می کند.

اما شخصی، قاتل را در زمانی که سعی داشته به زور دخترک را به درون خانه ببرد دیده بود، به زودی قاتل دستگیر می شود. خانواده ی قاتل متمول هستند، با پارتی بازی و دادن رشوه، قاتل فقط به چند سال زندان محکوم می شود.

پدر دخترک از شدت غم و غصه پس از چند ماه سکته می کند.

خانواده ی چهار نفره می شوند دو نفر، مادر برای بزرگ کردن تنها فرزندش کلفتی می کند. به زودی قاتل آزاد می شود. سعید که حالا نوجوانی است هر روز قاتل خواهر را در کوچه می بیند، سعید هر روز طعنه ی دوستانش را می شنود که او را بی غیرت می خوانند. سعید بارها و بارها از مادر اجازه خواسته تا انتقام خون خواهر و پدرش را بگیرد اما مادر پیر که دیگر جز همین پسر کسی برایش باقی نمانده آه و ناله می کند و از او می خواهد که از انجام این کار منصرف شود.

سعید از شدت درد و رنج به مشروب پناه میبرد و سعی می کند با غرق کردن خود در مشروب از غم و غصه اش بکاهد. غم از دست دادن همسر و دختر، مادر سعید را به کلی زمین گیر کرده و قامتش رو خمیده.

دو روز پیش سعید طبق معمول با در دست داشتن یک اسکناس هزار تومانی به خانه ی ساقی میرود، نیم لیتر عرق در یک کیسه فریزری، مثل همیشه.

سعید میخواهد مثل همیشه با خوردن این مشروبات غم خود رو فراموش کند تا روزی دیگر اما این بار سرنوشت بازی دیگری را رقم زده است، سعید هم دو روز پیش بر اثر خوردن این مشروب جان خودش رو از دست داد.

امروز صبح تشییع جنازه ی سعید بود، از آن خانواده فقط مادری باقی مانده، صدای ضجه های مادر سعید من رو دیوانه میکرد، در کمتر از چند سال این زن تمام هستی اش رو از دست داد.

مادر سعید فریاد میزد ای کاش میذاشتم پسرم، انتقام خون همسرم و دخترم رو از اون بی همه چیز بگیره.

هزینه ی کفن و دفنی که بهشت زهرا از بازماندگان میت می گیره چهارصد هزار تومان است، این مادر حتی پول کفن و دفن رو هم نداشت.

خود فقرا در چنین مواقعی بیشتر به درد هم میخورند تا اغنیا، هر کسی با گذاشتن پنج هزار تومان و ده هزار تومان کمک کرد تا سعید دفن شود.

مادر سعید توان برگزاری مراسم سوم و هفتم و چهلم وی را ندارد، تصمیم گرفته شد همین امروز پس از دفنش یک مراسم کوچک برای وی در همان قبرستان به جای مراسم سوم و هفتم و چهلمش برگزار شود.

من نمی گویم آن شخص قاتل و متجاوز رو باید اعدام کرد اما حداقل باید یه مجازات درست و معقولی رو براش در نظر گرفت نه این که بعد از سه چهار سال آزادش کنند، کسی که باعث نابودی کامل یک خانواده شد، این است عدالت در نظام جمهوری اسلامی. اگر پول داشته باشی میتوانی تجاوز کنی، آدم بکشی و خیالت هم نباشد اما اگر پول نداشته باشی حتی جسد فرزندت را هم دفن نخواهند کرد. مسئولین قبرستان تا عین چهارصد هزار تومان رو نگرفتند حاضر نشدند اجازه ی دفن رو صادر بکنند.